ZABURZENIA ODŻYWIANIA

Zaburzenia odżywiania to destrukcyjne postawy wobec przyjmowania posiłków, mające podłoże psychiczne i występujące u osób z zaburzeniami wizerunku własnego ciała.

Osoby te powstrzymują się od przyjmowania posiłków lub przyjmują je w ilości znacząco odbiegającej od normalnego odżywiania, co prowadzi do osłabienia zdrowia fizycznego, psychicznego, a także kontaktów społecznych.

Najbardziej upowszechnione zaburzenia to jadłowstręt psychiczny (anoreksja), żarłoczność psychiczna (bulimia) oraz napadowe objadanie się.

W przypadku wystąpienia zaburzeń odżywiania wymagane jest specjalistyczne leczenie pod opieką psychologa, psychiatry i dietetyka. Efektem niepodjęcia leczenia mogą być poważne komplikacje zdrowotne, skrajne wycieńczenie organizmu i zgon.

 

OBJAWY I SKUTKI:

  • NISKA SAMOOCENA (SAMOOCENA PIERWOTNIE JEST NISKA; MOŻE ULEC WTÓRNEMU ZANIŻENIU)
  • NIEDOBÓR LUB NADMIAR SKŁADNIKÓW ODŻYWCZYCH W ORGANIZMIE
  • OBJADANIE SIĘ SKUTKUJE NADWAGĄ BĄDŹ OTYŁOŚCIĄ
  • STAŁE OGRANICZANIE POŻYWIENIA SKUTKUJE NADMIERNYM ZMNIEJSZENIEM MASY CIAŁA, A NAWET ŚMIERCIĄ
  • ZABURZENIA TRAWIENIA W POSTACI BIEGUNEK, ZAPARĆ, NUDNOŚCI, WYMIOTÓW CZY ZGAGI
  • PROBLEMY SPOŁECZNE – ODTRĄCENIE BLISKICH, BRAK ZROZUMIENIA,
    OSOBY CIERPIĄCE NA ZABURZENIA ODŻYWIANIA MOGĄ CHOROWAĆ NA DEPRESJĘ